Column: ‘Het is wachten op ongelukken!’

Afgelopen weekend was ik één van de vele wielerliefhebbers die de openingsklassiekers Omloop Het Nieuwsblad en Kuurne-Brussel-Kuurne van dichtbij wilde meemaken. Ook deze keer een aantal hachelijke situaties waarbij sommige bestuurders zich als god in Frankrijk wanen. Met name de chauffeurs van gastenwagens van diverse ploegen brachten hun eigen gasten en nietsvermoedende medeweggebruikers onnodig in gevaar. Twee jaar geleden schreef ik al eens een verhaal op mijn persoonlijke blog, maar ik deel em graag nogmaals. Hopend dat sommige mensen zich eens achter de oren krabben!

Column: ‘Het is wachten op ongelukken!’ – Autorally van Fleche Wallone

Het zal de ware autorally liefhebber wellicht ietwat vreemd in de oren klinken: de autorally van Fleche Wallone. Op zich ook niet vreemd want we hebben het hier over een wielerkoers. Eén van de Ardennenklassiekers van het prille wielerseizoen. Bij deze een oproep voor ploegen en volgers om het gezonde verstand te gebruiken voordat er ongelukken gebeuren. Een wonder dat dit al niet in de editie van 2012 gebeurde. Een relaas.

Ik volg de koers al jaren. Als de gelegenheid zich voordoet trek ik erop uit om de koers te zien. Niet alleen voor de buis hangen om te kijken naar de live-uitzending, maar die echte mannen ook echt zien lijden in de koers. Het geluid aanhoren van het ratelen van de ketting, het kraken van de favorieten op beklimmingen. Zo ook tijdens de Waalse Pijl editie 2012. Samen met mijn broer afgezakt naar Wallonië. Bewapend met een uitdraai van de route en een Garmin navigatiesysteem. Deze laatste is ideaal om af te kunnen steken, lees de kortste route te vinden om de renners tijdens de wedstrijd een aantal keer te kunnen zien. Onherroepelijk kom je dan ook de gastenwagens en teamwagens van de ploegen tegen die hetzelfde doen. De eerstgenoemde om dezelfde reden als wij, de laatstgenoemde om hun eigen renners te bevoorraden met bidons (drinkbussen) en licht verteerbaar voedsel. Niets mis mee. Op zich.

Plakplaatjes
We hebben net de doorkomst van de Cote Groyenne gehad en besluiten ons te verplaatsen naar een plek in de laatste lus van de wedstrijd. Ik rijd met een snelheid van zo’n 80 kilometer over een binnenweggetje. Geloof me, harder rijden zou op zich mogelijk zijn, echter niet bevorderlijk voor het onderstel van mijn KIA. Uit het niets verschijnt er in mijn binnenspiegel een wagen onder de plakplaatjes. Plaatjes van onder meer Omega Pharma en Quick-Step. In zijn zog nog een tweetal gelijkgestemden. Op het dak diverse fietsen en enkele voor- en achterwielen. Niet op gepaste afstand, maar op de bumper. Nu laat ik me al nooit opjagen door zunne achterlijke; hij wacht maar tot ie er voorbij kan. Het weggetje bood sowieso al geen gelegenheid om deze idioten te laten passeren. We draaien een wat bredere N-weg op en mijn bumper is nog steeds zijn favoriet totdat meneer kans ziet om in een flauwe bocht alsnog in te halen. Prima. Blijkbaar hoeven die lui zich niet aan de snelheid te houden.

Compleet met kerk
Koud ingehaald door deze drie testosteron-idioten achter het stuur van een auto onder de plakplaatjes, schieten ze haaks een ander binnenweggetje in. Mijn broer maant mij ze te volgen. ‘Die zullen het wel weten.’ Deze binnenweg blijkt iets beter geasfalteerd dus ook onze snelheidsmeter gaat richting de 100 per uur. Harder kan, maar wil ik niet. De drie lopen steeds verder uit, maar blijven redelijk in het zicht. Nu komt het. De weg blijkt plots een dorpje te kruisen. Compleet met kerkje en plaatselijke bar. De plakplaatjes-auto’s trekken zich hier klaarblijkelijk niets van aan. Met een snelheid die ver boven de 100 per uur ligt, schieten de drie testosteron-idioten door het dorp heen. Als vader van twee opgroeiende kids van 9 en 7 haal ik de snelheid uit mijn vehicle. Het dorp heeft diverse zijwegen van rechts en menig huis heeft een op straat uitkomend voor- of achterpad. Sterker nog, bij het tweede zijweggetje zie ik in mijn ooghoek een kleine dreumes op zijn driewielertje de ‘hoofdweg’ naderen. Als we het dorp door zijn, geen zicht meer op drie zelfbenoemde rally-coureurs. Ik voel dat ik kwaad word, niet een klein beetje, maar gruwelijk kwaad.

Sticker
Dan rijden we ons vast. De weg is afgesloten omdat de koplopers Bellemakers en Roux in aantocht zijn. De drie testosteron-idioten blijken het gered te hebben. Zij konden door en rijden dus nu voor de koers uit. Chapeau. Not! Wij zetten de auto stil en stappen uit om de renners te zien passeren. Een dertigtal meter verderop aanzien wij een volgend schouwspel. Dezelfde binnenweg blijkt ook bekend bij andere ploegen. Zij rijden zich ook vast op de wegafzetting, maar geven zich niet zomaar gewonnen. Diverse bestuurders worden gedwongen hun auto in onmogelijke hoeken te zetten zodat ook deze testosteron-idioten hun weg kunnen vervolgen op de route. Als het ze bijna gelukt is, gooit de sterke arm route in het eten. De volgers beginnen als gekken naar hun sticker te wijzen, die zij voor deze ene dag op hun voorruit hebben mogen plakken. In hun ogen een vrijgeleide om als idioten door het Waalse landschap te crossen. Voor de politie niet meer dan een sticker in dit geval. Verongelijkt verzamelen de testosteron-mannetjes enkele bidons en voedingsrepen en rennen richting de weg waar zo dadelijk de renners passeren.

En ik. Ik ben nog steeds kwaad, gruwelijk kwaad. Is zo’n stomme bidon dan werkelijk waar van meer waarde dan het leven van zo’n kleine dreumes op een driewieler? Een dreumes die zich veilig waant binnen de dorpsgrenzen waar normaal gesproken geen enkele buitenstaander doorheen jakkert? Gebeurt dit alleen hier tijdens de Waalse Pijl? Me dunkt. Ik zie wel vaker dat de volgers de snelheidsgeboden tijdens de koers niet opvolgen. Maar wat er vandaag gebeurde, sloeg echt alles. Dus meneer Patrick Lefevere en al die andere teammanagers, laat uw collega’s eens bij zichzelf te rade gaan. Het is niet voor niets dat bij autorally’s de wegen bij de proeven worden afgezet en dat ook zij zich tussen de proeven door als normale weggebruikers dienen te gedragen. Waar halen uw collega’s het zotte recht vandaan om te spelen met levens? Levens van nietsvermoedende buitenstaanders. Geloof mij dat Tommeke Boonen ook een koers kan winnen als hij wat later een nieuwe, volle bidon krijgt aangereikt.

Related posts