Column: Tijden zijn veranderd!

Militairen met het geweer in de aanslag op de cyclocross. Bierzuipende en lallende supporters die van boven tot onderen worden gefouilleerd. Nee, niet op verboden sterke drank, maar op verborgen bomgordels en wapens. Ingrediënten voor een spannend boek zou je denken. Het zijn echter de bittere feiten van de hedendaagse realiteit. Mijn gedachten gaan terug naar de jaren negentig van de vorige eeuw. Ik was net een maand coureur.

Niet zo eentje op een gewoon fietske met omgedraaid stuur….nee….ik was de trotse eigenaar van een echte Cadex met een voorblad van 52 tandjes. Het kleinste kransje achter telde slechts 15 tandjes. Ik was een junior. De voetbalschoenen waren kort daarvoor in de hoogste boom gehangen en op uitnodiging van TWC De Kempen mocht ik als gastrenner mee afzakken naar Luxemburg. In de auto met pa en zoon Driessen (als ik het mij nog goed meen te herinneren) en voor ons uit de ploegleiderswagen met onder meer pa en zoon Van Riet. Eindbestemming bleek een soort van sportinternaat dat door nonnekes werd bestierd. En die nonnekes konden verrekkus koken. Nüdeln of Nüdles….ik weet niet hoe je het schrijft…..ik weet wel dat die slierten de neus uitkwamen. En niet alleen bij mij. Het opgeworpen plan om Luxemburg stad in te rijden op zoek naar iets van Fast Food werd snel en massaal omarmd. De ploegleiderswagen werd tot de laatste stoel bezet en alle ogen speurden tijdens deze late avondexcursie naar die ene letter. Die grote gele M. Helaas geen grote gele M. Ook niet iets anders wat er op leek. En als we iets vonden…..was de tent reeds gesloten. Maar het gaat mij niet om de redelijk lege magen van dat moment. Nee, het gaat om een kwajongensstreek. Een streek die vandaag de dag onherroepelijk tot een klopjacht, arrestatieteams en celstraf leidt. Eén van de inzittenden toverde een geel speeltje tevoorschijn. Je kent ze misschien nog wel. Zo’n gele geluidsbox die we vroeger bijna allemaal op onze crossfietskes hadden zitten. Zo’n ding van waaruit de meest uiteenlopende geluiden ten gehore werden gebracht. Een ambulance, de brandweer…..maar ook het geluid van een mitrailleur bijvoorbeeld. Dat gele ding werd vakkundig gekoppeld aan het geluidssysteem van de ploegleiderswagen waarvan de speakers op het autodak pronkten. Voorbijgangers werden getrakteerd op voorbijrazende ambulances, politiewagens…….maar ook op het repeterende geluid van een mitrailleur. Dikke pret. Tranen van het lachen.

Tijden zijn veranderd 🙁

Related posts