John van den Akker won Profronde Gerwen 1991

Veldhovenaar John van den Akker won in 1991 de Profronde van Gerwen. Een wedstrijd die destijds georganiseerd werd in het kader van het zilveren jubileum in het Kempendorp. Van den Akker kan terugkijken op een mooie wielercarrière bij ploegen als PDM en het Italiaanse ZG Mobili. Achttien jaar na zijn afscheid in 1998 draait zijn leven nog steeds om het wielrennen. In tegenstelling tot veel van zijn oud-collega’s die ploegleider werden, is Van den Akker vandaag de dag werkzaam als ‘rennersmanager’ bij Cycling Service. Cyclingfanatics.nl sprak John enkele jaren geleden over zijn huidige werkzaamheden en zijn wielercarrière.

‘Drukke weken voor Van den Akker’

De televisie in de keuken staat aan bij binnenkomst. Het is de dag van de massale valpartij in de Tour de France 2012. Een valpartij die een abrupt einde maakte aan de klassementsambities van renners als Robert Geesink, Bauke Mollema, Frank Schleck en Ryder Hesjedal. We zien hoe Wout Poels met een lijkbleek gezicht een ambulance wordt ingedragen en horen de verslaggever spreken van een zwarte dag voor het Nederlandse wielrennen. Dan gaat de televisie uit en praat ik een uur lang met een oud-deelnemer aan dit grootse sportevenement. Een geboren en getogen Veldhovenaar.

John van den Akker kan terugkijken op een mooie wielercarrière bij ploegen als PDM en het Italiaanse ZG Mobili. Achttien jaar na zijn afscheid in 1998 draait zijn leven nog steeds om het wielrennen. In tegenstelling tot veel van zijn oud-collega’s die ploegleider werden, is Van den Akker vandaag de dag werkzaam als ‘rennersmanager’ bij Cycling Service. Als mede-eigenaar van het wielerbedrijf uit ‘s Gravenmoer, is hij gedurende deze Tour de France een aantal dagen aanwezig in het grootste wielercircus ter wereld.

Drukke weken
Voor John zijn het drukke weken. Met zijn collega’s van Cycling Service zorgt hij er onder meer voor dat de ‘na-tour’ criteriums een aantrekkelijk deelnemersveld met aansprekende namen krijgen. Welke namen dat precies gaan zijn, is voorlopig niet duidelijk. ‘Daar is het nog te vroeg voor. De wensen van de verschillende organisatoren lopen uiteen en we zijn vanzelfsprekend ook afhankelijk van het budget dat ze te besteden hebben.’ Voorafgaand aan de start in Luik deed John al een eerste verkennende ronde bij de ploegen en renners. Afgelopen dinsdag, tijdens de eerste rustdag in de Ronde van Frankrijk, volgde ronde twee. Het zal echter nog minimaal een dikke week duren, voordat John definitief namen kan noemen van renners die aangeven criteriums te willen rijden. ‘Het is natuurlijk geweldig als je de drager van de gele, groene of de bolletjestrui aan het vertrek hebt staan. Feit is wel dat het Nederlandse publiek pas echt warm loopt voor de Nederlandse renners. Renners als Johnny Hoogerland en Kenny van Hummel hebben we de afgelopen jaren echt nodig gehad als publiekstrekkers. Het zou mooi zijn als de Nederlandse renners nu voor een mooi dagsucces kunnen zorgen, of dat één van de Rabo-jongens voor de bollen gaat.’

Olympische Spelen
Nu de prestaties van de Nederlanders nog een beetje ‘tegenvallen’, moet John dit jaar ook met een ander bijltje hakken. ‘Het is elk jaar hectisch om in de Tour renners vast te leggen voor wedstrijden als Stiphout en Boxmeer. Dit jaar komt daar een factor bij. Veel renners doen na de Tour mee aan de Olympische Spelen in Londen en dat maakt het contracteren een stuk lastiger. Ik weet dus ook niet of de jongens er wel oren naar hebben om hun opwachting in de criteriums te maken. Voor de Nederlandse Tourrenners is uiteraard altijd belangstelling, maar van die jongens gaan er ook een aantal naar Londen.’

Befaamde PDM-ploeg
John was zelf een meer dan verdienstelijk renner. Hij maakte zijn profdebuut in de Belgische Roland-ploeg en kreeg daarna een contract bij de befaamde PDM-ploeg. Na het uiteenvallen van de PDM-ploeg tekende hij een contract bij de Italiaanse ZG Mobili-ploeg. Voor deze ploeg reed hij in 1993 mee in de Tour de France. Een geweldige ervaring waar hij met gepaste trots op terugkijkt. ‘Ze zeggen weleens dat je jezelf pas wielrenner mag noemen, als je aan de Tour mee hebt gedaan’, zegt hij lachend. Hij eindigde in het klassement als 80ste. ‘Dan laat je er toch best een hoop achter je. Ik herinner me dat ik naarmate de Tour vorderde, steeds sterker werd. Ik kon niet met de beste mee omhoog in de zware bergetappes, maar was wel steevast te vinden in de eerste gruppetto, de eerste ‘bus’.’

Bizar
Over zijn mooiste overwinning hoeft Van den Akker niet lang na te denken. ‘Ik vind mijn winst in de Omloop der Kempen in 1986 de mooiste overwinning uit mijn carrière. Ook al was het een amateurwedstrijd. Dat was voor mij toch de opmaat naar mijn profcarrière.’ Als professional was zijn winst in de vijfde etappe van de ronde van Murcia in 1990 de meest gedenkwaardige. ‘Los van het feit dat het een bijzonder zware koers was, betekende het voor ons als PDM-ploeg de eerste overwinning na de plotselinge dood van onze ploeggenoot Johannes Draaijer, die net als de Belg Rob Goris tijdens de slaap aan een hartstilstand overleed. Drie dagen voor zijn dood lag ik nog met Johannes op de kamer. Dit had dus ook kunnen gebeuren terwijl ik met hem op de kamer lag. Ik weet nog goed dat we ‘s ochtends onze rustpols controleerden. Die was na de dagen van inspanning die we al achter de rug hadden, eigenlijk absurd laag bij hem. En als je dan een hartritmestoornis krijgt….’ Het overlijden van wielrenner Rob Goris vorig seizoen, kwam zodoende bij John keihard binnen. ‘Dan gaan de gedachten inderdaad terug naar toen. En Rob ken ik natuurlijk ook in mijn hoedanigheid nu bij Cycling Service. Op de avond voor zijn overlijden is er zelfs vanuit ons systeem nog een wedstrijdcontract voor de ronde van Stiphout aan hem verstuurd. Het is echt bizar’, besluit John.

Related posts