Rien v. Horik: ‘De finale is het allermooiste’

‘Het allermooiste van speaker zijn? De finale!’

Menig topper verscheen al bij hem aan de microfoon. Internationaal en regionaal. Ze worden met hetzelfde enthousiasme met vragen bestookt. Begonnen als dé speaker bij jeugdwedstrijden in de regio, beleefde speaker Rien van Horik twee jaar geleden zijn absolute hoogtepunt. ´Het WK in Valkenburg was geweldig mooi om mee te maken.´ (Foto: Theo van Sambeek/ www.fototvs.nl)

Rien is een wielerfan in hart en nieren. Hij vond zichzelf al snel meer een organisator dan een renner. ‘Wij hadden vroeger bij ons thuis in Lierop een erg kinderrijke buurt. Er werd veel buiten op straat gespeeld en op een bepaald moment bedacht ik de Toer dur Lierop. Met de jongens uit de buurt gingen we dan fietsen. Toen was het meestal zo dat ik voorop reed en ook won. Maar ik moest dan ook vooruit rijden want ik was tevens de jury die de uitslag opschreef´, lacht Rien.

Karakteristieke stem
Midden jaren zeventig werd de Toer dur Lierop een officieel evenement. ‘Een afgesloten weg, geluid erbij, dranghekken, alles erop en eraan. Een compleet dorpsfeest met caféteams en voor de jeugd van vier tot veertien jaar de mogelijkheid om met de wielersport in aanraking te komen´, vertelt Rien met gepaste trots. (Dit jaar wordt de 50ste Toer dur Lierop verreden, redactie). ´Er zijn dan ook veel wielrenners uit voortgekomen. Namen als Patrick van Seggelen en Pascal van Bussel bijvoorbeeld. Maar goed, we hadden dus ook plots een geluidsinstallatie tot onze beschikking en de enige die een beetje fatsoenlijk kon praten door de micro was ik. Wij gingen vroeger altijd naar de koers. Ik ging niet alleen om de coureurs hun rondjes te zien draaien, ik ging voor zo´n beetje alles eromheen. Maar vooral voor de speakers. In mijn jongere jaren was het toen vooral de stem van Cor Wijdenes die uit de luidsprekers kwam. Die man had een geweldig karakteristieke stem. Ik kan mij trouwens alle speakers van de jaren zestig nog goed herinneren.’

Rondeteller
En van het één kwam het ander. Rien werd gevraagd of hij ook aan de micro wilde komen staan bij de Buitenlust Jeugdtoer in Griendtsveen. Vanaf dat moment werd het geleidelijk aan serieuzer. ´Ik was toen nog geen jurylid. Ik dacht altijd dat een speaker niets met een jury van doen had. Echter, je moet wel de reglementen kennen. Om te kunnen ‘speakeren’ ben ik toen begin jaren tachtig jurylid geworden. Ik heb één keertje een andere functie gehad. Rondeteller in de ronde van Eersel’, glimlacht hij. Mensen die Rien van Horik de afgelopen twee jaar bij de Holland Ladies Tour aan het werk hebben gezien of bij internationale wedstrijden als de Dutch Food Valley Classic, zullen zeker opgemerkt hebben dat de Brabander zijn talen spreekt. Hoeveel talen precies? ‘Ik zeg altijd dat ik de indruk geef dat ik de talen spreek’, knipoogt hij. ‘Ik kan aardig uit te voeten in het Engels, Duits, Frans en Italiaans. Echt diepzinnige gesprekken voeren in het Italiaans is misschien te lastig, maar voor het wielrennen weet ik mij prima te redden.’ Dat met name Italiaanse renners erdoor verrast worden, bleek afgelopen seizoen in Dutch Food Valley Classic en de Omloop der Kempen. ‘Maar goed, iedere renner spreekt tegenwoordig Engels. Met Basso in de beginjaren was dat nog niet zo, maar ook die antwoordt de laatste jaren gewoon in het Engels terug hoor.’

Grotten in Valkenburg
Dat er een verschil is tussen de heren speakers bij de wielerwedstrijden is geen geheim. ‘Ieder heeft een eigen stijl van presenteren. Wat ik vaak terughoor van de renners is dat ze mij een heldere beschrijver van de koers vinden. Ik schijn de situatie duidelijk te schetsen; wie rijdt er voorop, wat zijn de tijdsverschillen….noem maar op. Dat vind ik persoonlijk wel een compliment, maar ik sta er dan ook niet voor mezelf. Daarnaast besteed ik heel veel tijd in de voorbereiding. Daarbij niet uitmakend of het een criterium of klassieker is. Voor het WK heb ik bijvoorbeeld alle namen van renners en rensters uit mijn hoofd geleerd om ze goed in de eigen taal uit te kunnen spreken. Opgezocht via Google. Het leverde mij behoorlijk wat vriendelijke knikjes van de renners op bij de presentatie van het WK op de Markt in Maastricht.’

Het WK in 2012 was voor Rien tot dusver het hoogtepunt in zijn carrière als speaker. ‘Het is natuurlijk hartstikke leuk dat je bij zo’n WK ook de renners tegenkomt in de lift van het hotel. Ik verbleef in Maastricht in hetzelfde hotel als de Britse selectie. Dan sta je dus ineens in de lift met een topper als Mark Cavendish. Ook ,de inmiddels met fietsen gestopte, Nicole Cooke liep ik er weer tegen het lijf. Die kwam ik daarvoor eerder tegen in de ronde van Drenthe. Ik verzorgde daar de ploegenpresentatie waar ze na de presentatie naar mij toe kwam gelopen. Ze keek me aan en zei bij wijze van herkenning: ‘Jeugdtoer’. Zij herkende mij van de Jeugdtoer in Someren na al die jaren. Nu kwamen we elkaar hernieuwd tegen en weer kwam ze met een herinnering op de proppen van die tijd. Ze vertelde mij in geuren en kleuren dat ze nog wist dat ze tijdens de Jeugdtoer met de bus naar de grotten was geweest in Valkenburg. De leuke dingen van het wielrennen vind ik echt de mensen die je na zoveel jaren nog een keer treft!’

Eén ding is zeker; de wielerliefhebbers in de Kempen hopen deze sympathieke vent met bijzonder karakteristieke stem nog vele jaren te treffen bij de wielerwedstrijden in de regio. Met veel plezier gaan wij Rien van Horik dan ook dit jaar weer horen bij de verschillende wedstrijden in het Kempenklassement. Succes Rien!

Related posts